| Historia CKM Włókniarz - cz. VIII (1972) |
Do walki o ligowe punkty w sezonie 1972 przystępuje zespół złożony z samych wychowanków, a są to: Jerzy Bożyk, Marek Cieślak, Marek Czerny, Jacek Gierzyński, Zygmunt Gołębiowski, Czesław Goszczyński, Wiktor Jastrzębski, Andrzej Jurczyński, Zygmunt Malinowski, Zenon Urbaniec.
Zdjęcie z okładki Panoramy Śląskiej. CKM Włókniarz – od lewej: W. Jastrzębski, B. Kacperak (trener), M. Czerny, M. Cieślak, T. Tumiłowicz (mechanik), J. Gierzyński, J. Bożyk, Z. Gołębiowski, A. Jurczyński, Cz. Goszczyński, Z. Malinowski oraz Z. Urbaniec
Ze składu ubywa Andrzej Szostek, który przechodzi do Startu Gniezno.
W pierwszych zawodach ze Spartą Wrocław, wygranych 46:31, Marek Cieślak zdobywa 11 punktów i udowadnia, że jest bezsprzecznym liderem. Nie bez powodów zostaje powołany do kadry narodowej i startuje w eliminacjach do Indywidualnych Mistrzostw Świata. Zdobycz punktową powiela także we Wrocławiu i z ROW Rybnik, niestety włókniarze te dwa mecze przegrywają. Kolejne dwa, tym razem wyjazdowe spotkania, kończą się połowicznym sukcesem – w Opolu wygrana 40:37, a w Zielonej Górze wpadka 34,5:43,5.
Po drodze włókniarze rozgrywają kilka tak mocno propagowanych zawodów o Puchar PZMot. Są to czwórmecze, a w zawodach bierze udział 4 zawodników plus rezerwowy. Śmiało poczyna sobie w nich Marek Czerny (w Zielonej Górze – 8 pkt., w Opolu – 7), zdobyte doświadczenie przydaje się w lidze. Władze klubu bacznie przyglądają się poczynaniom 21-latka. Zwraca na siebie uwagę dobrym stylem jazdy i … fruwającymi frędzlami przy rękawach kombinezonu.
Tymczasem do Częstochowy przyjeżdża ekipa Waloszków i Muchy, po zaciętych „śląskich derbach” pada remis 39:39. W ekipie Świętochłowic wspaniale radzi sobie właśnie wymieniona trójka, a miejscowi walczą pełnym składem i punktami dzielą się wszyscy. Zaczyna to potwierdzać wyrównany poziom całego zespołu.
Z Polonią Bydgoszcz w dwóch kolejnych po sobie spotkaniach znów punkty podzielone (51:27 i 28:50). 29 lipca minimalna przegrana w Świętochłowicach 36:40, a później sukcesy z Zieloną Górą 51:25, Opolem 41:37, Gorzowem 40:38, we Wrocławiu 39:35. Ten ostatni triumf niestety dokonuje się już bez Marka Czernego.
Jeszcze ze Stalą Gorzów, 27 sierpnia, Marek dzielnie walczy i na swoim koncie notuje 6 oczek. Dobra zapowiedź przed kolejnym turniejem o Srebrny Kask, w którym częstochowianin ma wystąpić. Nikt nie jest w stanie przewidzieć tragedii, jaka dokonuje się w Rzeszowie 31 sierpnia.
Marek Czerny na torze zostawił to co najcenniejsze, czyli własne życie
W tym miejscu przypomnę sylwetkę Marka Czernego - GWIAZDY, która szybko wzeszła i jeszcze szybciej bardzo nieszczęśliwie zgasła.
31 sierpnia 1972 roku na torze w Rzeszowie miał być rozegrany kolejny turniej w ramach rozgrywek o Srebrny Kask. Ulewa, jak przeszła nad stadionem rozmiękczyła nawierzchnię toru tak bardzo, że zastanawiano się nad sensem zmagań młodych zawodników w trudnych warunkach. Ostatecznie sędzia zdecydował o dopuszczeniu zawodników do startu i mimo, iż turniej rozpoczął się ze znacznym opóźnieniem, na torze błyszczały jeszcze spore kałuże wody…
W trzecim biegu zawodów świetnie ze startu wyszedł 21 letni częstochowianin Marek Czerny. Prowadził bieg zdecydowanie, gdy nagle, na łuku motocykl wpadł w nadmierny poślizg. Tylne koło motocykla uderzyło w bandę, w miejscu, gdzie znajdował się wjazd do parkingu. To co zdarzyło się później, rozegrało się w ułamkach sekund! Brama parkingu otwarła się i zawodnik z olbrzymią siłą uderzył w jej uchylone skrzydło... Tragiczny zbieg okoliczności, czyjeś niedbalstwo, wada techniczna rygla blokującego drzwi bramy?
Nieprzytomnego żużlowca, z ciężkimi obrażeniami głowy odwieziono natychmiast do szpitala, później przetransportowano do krakowskiej kliniki. Walka o życie trwała prawie miesiąc. 26 września do Częstochowy dotarła porażająca wieść - Marek Czerny nie żyje!
W dwa dni później rodzina, koledzy i tłumnie zgromadzeni sympatycy sportu żużlowego pożegnali Marka na zawsze.
Urodził się 21 sierpnia 1951 roku w Częstochowie. Jak większość młodych chłopców interesował się sportem, lecz motocykle urzekały go szczególnie. W osiemnastym roku życia podjął decyzję wstąpienia do szkółki żużlowej Włókniarza, rok później stał się posiadaczem licencji „Ż”, a pierwszy punkt w swej tragicznie przerwanej karierze uzyskał w towarzyskim meczu z UAMK Praga.
Początki żużlowej kariery Marka Czernego potoczyły się dość typowo - pojedynki na torze okupione upadkami i niegroźnymi, na szczęście, kontuzjami. Z nadzieją obserwowano poczynania młodego zawodnika, który zakończył pierwszy sezon ligowych występów z obiecującą średnią 1,21.
W sezonie 1972 Czerny już na stałe zagościł w podstawowym składzie Włókniarza, co było wyróżnieniem dla początkującego żużlowca, gdyż Włókniarz dysponował wówczas całą plejadą młodych talentów. Urbaniec, Goszczyński, Bożyk, czy Kowalczyk rywalizowali zaciekle o możliwość reprezentowania klubowych barw w lidze. W tym gronie błyskawiczne postępy Czernego zapowiadały narodziny wielkiego talentu. Marek nie czuł respektu przed bardziej renomowanymi rywalami, wprost przeciwnie właśnie w pojedynkach z najlepszymi wspinał się na wyżyny swoich skromnych jeszcze możliwości. Imponował zwłaszcza zadziornością, a jego kombinezon ozdobiony powiewającymi w trakcie jazdy frędzlami znali wszyscy młodzi sympatycy żużla w Częstochowie.
W ostatnim swym występie przed częstochowską widownią, w meczu ligowym ze Stalą Gorzów 27 sierpnia pokonał kolejno takich tuzów krajowego żużla jak Nowak, Pogorzelski, Woźniak, Dziatkowiak! W cztery dni później, na najbardziej niebezpiecznym, polskim torze żużlowym wszystko się nagle skończyło…
Fragmenty artykułu M. Soczyka i D. Sołtysiaka „TRAGEDIA SPRZED LAT DWUDZIESTU”, zamieszczonego na łamach Tygodnika Żużlowego w 1992 roku.
Po tragedii, jaka miała miejsce w Rzeszowie częstochowianie nie są w stanie podjąć walki o punkty i mecz w Rybniku oddają walkowerem.
Ostatecznie CKM Włókniarz sklasyfikowany zostaje na 4 pozycji ekstraligi ’72.
Należy odnotować jeszcze niektóre wydarzenia z udziałem częstochowian.
Wiktor Jastrzębski reprezentuje wraz ze Zbigniewem Marcinkowskim (Zgrzeblarki Zielona Góra) barwy Polski w półfinale, a po uzyskaniu awansu w finale Mistrzostw Świata Par. Polska para wywalcza w szwedzkiej miejscowości Boras 5 miejsce.
Bardzo dobrze radzi sobie Marek Cieślak w turniejach Złotego Kasku. W klasyfikacji końcowej zajmuje III miejsce, za Edwardem Jancarzem (Stal Gorzów) i Henrykiem Glucklichem (Polonia Bydgoszcz), a z finału Drużynowych Mistrzostw Świata w Olching przywozi brązowy medal.
W. Jastrzębski i Z. Marcinkowski walczą w półfinale Mistrzostw Świata Par
Na częstochowskim torze rozegrane zostają jeszcze dwie imprezy.
15 października zaplanowano towarzyskie spotkanie międzypaństwowe Szwecja – Polska. Doskonale spisują się Cieślak i Jurczyński, którzy stanowią najlepszą parę naszej reprezentacji.
29 października tradycyjny już V Memoriał Idzikowskiego kończy sezon. Zwycięża Andrzej Tkocz (ROW Rybnik) przed Pawłem Waloszkiem (Śląsk Świętochłowice) i Jerzym Bożykiem (Włókniarz).
Skuteczność zawodników w sezonie 1972 wyglądała następująco:
Marek SOCZYK
Więcej zdjęć z tego okresu znajdziecie Państwo w naszej GALERII
|
|
Dodane przez 
