Stowarzyszenie CKM Włókniarz Częstochowa

Aktualności Klub Szkółka Kadra Historia Zdjęcia historyczne Galeria Kontakt

Wrzesień 09 2010 03:34:31

Historia CKM Włókniarz - cz. III (1959)

Mistrzowski rok 1959

5 stycznia 1959 roku w Częstochowie miał miejsce finał plebiscytu na najwybitniejszych sportowców miasta. Jego triumfatorem okazał się 24 letni Stefan Kwoczała, który pokonał nie byle kogo, bo mistrza Polski juniorów w boksie Jerzego Kuleja. Trzecie miejsce zajął Bernard Kacperak, a w ogóle to żużlowcy zdominowali cały plebiscyt, trudno się dziwić, w poprzednim sezonie Włókniarz otarł się o mistrzowski fotel i rozbudził tym samym oczekiwania kibiców na zespołowy - pierwszy w historii klubu - sukces.
Wkrótce po owym plebiscycie ruszyły przygotowania do nowego sezonu, a treningi podjęli: Tadeusz Chwilczyński, Bronisław Idzikowski, Zdzisław Jałowiecki, Julian Kuciak oraz Bernard Kacperak, Stefan Kwoczała i przybysz ze Świętochłowic - Stanisław Rurarz.
W odwodzie "wielkiej siódemki" pozostał weteran Waldemar Miechowski, który był gotów w potrzebie wrócić do drużyny.

Zespół Włókniarza przed jednym z meczów ligowych w 1959 roku. Od lewej: Julian Kuciak, Bernard Kacperak, Jan Stormowski – mechanik, Jerzy Sroka – kierownik drużyny, Zdzisław Jałowiecki, Stanisław Rurarz, Tadeusz Chwilczyński

Rozgrywki ligowe Włókniarze poprzedzili sparingiem z Ostrovią, a miejscowa prasa, mimo zwycięstwa gospodarzy 52:20 wybrzydzała:
„... Mecz jaskrawo odsłonił słabe punkty w drużynie. Poza Kwoczałą, Rurarzem i Kacperakiem pozostali zawodnicy jeździli zdecydowanie słabo. Uwaga ta dotyczy zarówno Jałowieckiego, jak i Idzikowskiego oraz Chwilczyńskiego. Jeśli żużlowcy ci reprezentować będą podobną formę w mistrzowskim spotkaniu z Unią (chodzi tu o Unię Leszno) - to z góry obawiamy się o wynik tego meczu..."
19 kwietnia mecz z leszczyńską Unią wygrany 52:25 dowodnie pokazał jak bardzo na wyrost były obawy prasowe. Na trudnym technicznie torze najlepiej radził sobie Rurarz, który zdobywając aż 14 punktów, zaaklimatyzował się w nowej drużynie na dobre.

Stanisław Rurarz
Kolejny mecz w Bydgoszczy miał niezwykle wyrównany przebieg. - Polonia po czterech wyścigach miała 6 punktów przewagi, a mimo to jej reprezentanci zjechali do parkingu po ostatnim biegu w roli przegranych, rozczarowując 35 tysięcy zgromadzonych na stadionie widzów! Uskrzydleni tym zwycięstwem żużlowcy Włókniarza przystąpili z wielkimi nadziejami do spotkania z Górnikiem Rybnik. Zespół Tkocza, Berlińskiego i braci Majów był mistrzem Polski od 1956 roku i stanowił twierdzę nie do zdobycia.
1 maja na stadionie w Częstochowie nadkomplet widzów! Mecz pretendentów do tytułu mistrzowskiego miał nieprawdopodobnie zacięty i dramatyczny przebieg, walczono zażarcie o każdy punkt, a częstochowska widownia szalała, gdyż po VIII biegu wygranym 5:1 przez Rurarza i Jałowieckiego - miejscowi mieli 6 punktów przewagi. Dramat nastąpił w Xl biegu, gdy osłabiony przebytą chorobą Kwoczała upadł, tracąc punkty, a jego partner Kuciak w chwilę potem miał defekt motocykla. Górnicy objęli prowadzenie i wygrali 42:36.
Minorowe nastroje poprawiło nieco zwycięstwo częstochowian w Gnieźnie i wysoka wygrana ze Spartą Wrocław. Miedzy kolejnymi spotkaniami ligowymi władze żużlowe organizują w Tarnowie zgrupowanie kadry narodowej. Z zajęć, jakie ma prowadzić trener angielski i były mistrz świata Tommy Price korzystają: Kwoczała, Kacperak i Rurarz. Zdobyte umiejętności przydają się już po kilku dniach, gdy w Częstochowie żużlowcy Kolejarza Rawicz uzyskują tylko 24 punkty biegowe, przy 54 gospodarzy. Najlepszymi zawodnikami są: Kacperak - zdobywca 13 pkt. i Kwoczała - 11 pkt.
W wiosennej rundzie pozostaje do rozegrania jeszcze jedno, wyjazdowe spotkanie z drużyną Legii Warszawa w dniu 23 maja. Włókniarze utrzymują pełną mobilizację trwającą od początku sezonu. Nie można sobie pozwolić na jakąkolwiek wpadkę. Jeszcze jeden mecz, a później będzie czas na odpoczynek, bowiem letnia przerwa potrwa niemal dwa miesiące.
Nikt nie chce uwierzyć w końcowy rezultat meczu, gdy nadeszły wieści z Warszawy. Zwycięstwo 51:27 jest naprawdę sensacją! Tłumaczy ją jedynie brak w Legii Kaisera i Waloszka, choć i Włókniarz jeździł w osłabionym składzie, gdyż w jednym z wyścigów kontuzji ulega Rurarz. Wspaniałą formę prezentuje znów Kwoczała, zdobywając 15 pkt. oraz Kacperak, który w czterech startach uzyskuje 12 pkt.
Na półmetku czołówka ekstraklasy przedstawiała się następująco:

1. Górnik Rybnik 7 14 +138
2. Włókniarz Częstochowa 7 12 +119
3. Polonia Bydgoszcz 7 10 + 35

Runda jesienna została zainaugurowana 26 lipca, kiedy to Włókniarz pokonał w Częstochowie Start Gniezno 58:20. Goście zdołali odnieść tylko jedno indywidualne zwycięstwo. Stanisław Rurarz dawno zapomniał o majowej kontuzji, gromadząc na swym koncie 14,5 pkt. Pokazał, że kontuzja w Warszawie była wypadkiem przy pracy, gdyż w okresie letniej przerwy startował w Łodzi i w międzynarodowym turnieju indywidualnym zajął drugie miejsce, ulegając jedynie finaliście mistrzostw Świata - Szwedowi Sormanderowi.
Między pojedynkami ligowymi odbyły się ćwierćfinały indywidualnych mistrzostw Polski. Drużyna Włókniarza „wjechała” prawie pełnym, bo sześcioosobowym składem do półfinałów IMP!
Tak pisał tygodnik „Motor”:
„To fakt bez precedensu w historii polskiego żużla. Drużyna częstochowskiego Włókniarza wprowadziła do półfinałów indywidualnych mistrzostw Polski aż 6-ciu zawodników tj. całą niemal drużynę. Już wiosną tego roku zwróciliśmy uwagę na niezwykle wyrównaną formę zespołu Włókniarza, na ich bojowość i umiejętność prowadzenia twardej - aczkolwiek bezpiecznej - walki na torze…"
Impreza goni imprezę i włókniarze pokonują u siebie warszawską Legię 49:29. Na słowa uznania zasługiwał w tym spotkaniu Rurarz - zdobywca kompletu 15 punktów oraz Kwoczała, który dwukrotnie miał defekty na pierwszych pozycjach i dwukrotnie „dopychał” zdefektowany motocykl do mety, przysparzając drużynie w niecodzienny sposób dwa punkty (łącznie zdobył ich 10). Dobra passa w dalszym ciągu trwała. Nie potrafił przerwać jej Kolejarz Rawicz, przegrywając na własnych śmieciach 28:50. Tym razem Kwoczała nie miał z motocyklem kłopotów i uzyskał 13 punktów.
Przed półfinałami IMP zarząd klubu rozważa szanse zawodników, zakładając, że z szóstki pretendentów w finale znaleźć powinno się trzech żużlowców. Tymczasem sami zainteresowani awansują aż czwórką. 30 sierpnia, na torze w Rybniku pojadą; Kacperak, Kwoczała, Kuciak i Rurarz.
W spekulacjach prasowych największe szanse na tytuł mistrza Polski daje się ubiegłorocznemu triumfatorowi Stanisławowi Tkoczowi, ale także mówi się o Połukardzie, Kapale, Życie i Pociejkowiczu oraz wszystkich „włókniarzach”.
Wyniki rybnickiego finału stanowią niemałą sensację Mistrzem Polski został Stefan Kwoczała, wygrywając XIX wyścigu z najgroźniejszym rywalem Janem Malinowskim ze Stali Rzeszów. Dopiero podczas trzeciego okrążenia Kwoczała odskoczył od atakujących go - Malinowskiego i Kępy na bezpieczną odległość. 14 punktów zapewniło panu Stefanowi tytuł (przegrał tylko z Florianem Kapałą), drugie miejsce zajął rewelacyjny w tym dniu rzeszowianin Malinowski z 12,5 punktami, jako trzeci stanął na podium jego kolega klubowy Kapała.
Świeżo upieczony mistrz w wywiadach podkreślał, że liczył jedynie na miejsce w pierwszej piątce. a o tytule nie marzył w żadnym wypadku.

Indywidualny Mistrz Polski 1959 Stefan Kwoczała

Niemal całą zasługę przypisywał mechanikowi drużyny Janowi Stormowskiemu. Wszyscy częstochowianie wypadli w tym finale bardzo dobrze. Kwoczała był pierwszy, Rurarz - piąty, Kuciak - dziesiąty, a Kacperak - piętnasty... Mistrz Polski otrzymał od klubu nagrodę w postaci telewizora marki Orion. Dzisiejsi profesjonaliści uśmiechną się w tym momencie z pobłażaniem...
Kierownik drużyny - Jerzy Sroka tuż po finale myślami był już przy pozostałych spotkaniach ligowych, marząc o dorzuceniu do kolekcji tytułu drużynowego, zespół od przegranej w trzeciej kolejce z Górnikiem nie został pokonany ani raz. Ale jak tego dokonać, gdy przed sobą pojedynek właśnie w Rybniku?
6 września wiele autokarów z Częstochowy ruszyło na Śląsk. Jak można było nie zobaczyć meczu „na szczycie”? Zawodnicy Włókniarza i Górnika zapowiadają walkę do ostatniego wyścigu i wystawiają najsilniejsze składy. Dzięki wspaniałemu dopingowi "włókniarze" czują się jak u siebie w domu i już od pierwszego wyścigu, wygranego 5:1, obejmują prowadzenie. W kolejnych biegach powiększają przewagę, jednak Maj i Tkocz robią wszystko, aby zniwelować straty. To co w części udaje się odrobić, po chwili znów zostaje odebrane przez „włókniarzy”, którzy rezygnują z indywidualnych sukcesów, wszystko podporządkowując drużynie. Siódemka wspaniałych stanowi w tym spotkaniu monolit nie do rozbicia! Po 12 wyścigach częstochowski zespół mając dziesięciopunktową przewagę, już nie może przegrać tego meczu. Sensacja sezonu stała się faktem! Rozluźnieni Kwoczała i Rurarz mimo nieustannych ataków Maja dorzucają do ostatecznego wyniku cztery punkty. Końcowy rezultat 46:32 i w tym momencie na stadionie rozlega się gromkie „Sto lat” dla Kwoczały - zdobywcy 11 pkt., Rurarza - 9, Idzikowskiego - 3, Jałowieckiego - 7, Kuciaka - 6 i Kacperaka - 5 pkt.
W prasie ukazują się entuzjastyczne artykuły, a w jednym z nich czytamy:
„To jest wielka sensacja, sensacja na którą czekały od trzech lat tysiące miłośników czarnego sportu w Częstochowie. Bezskutecznie dotąd szturmowali włókniarze rybnicki bastion - tamtejszy tor oglądał porażki wszystkich czołowych drużyn Polski. Aż wreszcie opromienieni tytułem indywidualnego mistrza kraju żużlowcy Włókniarza przerwali pasmo sukcesów gospodarzy. W bezpośrednim pojedynku o pierwsze miejsce w tabeli i kto wie czy nie o tytuł drużynowego mistrza Polski, częstochowianie udowodnili swoją wyższość..."
Do końca rozgrywek pozostały jeszcze trzy mecze, które należy wygrać. Teoretycznie szansę na sukces są olbrzymie, ale każda drużyna może spłatać figla.
We Wrocławiu, mimo fatalnie przygotowanego toru, zawody przebiegały po myśli częstochowian. Tym razem Rurarz był nie do pokonania i uzyskał 15 pkt. a rezultat spotkania 54:24.
Częstochowianie po raz ostatni oglądają swych ulubieńców w ligowym spotkaniu z Polonią Bydgoszcz 13 września i na stadionie zjawiają się w nadkomplecie. Znów Rurarz rozgrzewał do białości publiczność, staczając wspaniałe pojedynki z Norbertem Świtałą. Kwoczała, ze względu na odnowienie kontuzji, został po 3 wyścigach wycofany. Ostatecznie Włókniarz pewnie usadowił się na pozycji lidera, pokonując Polonię 58:20.
Tytuł mistrzowski przypadło świętować na wyjeździe w Lesznie 30 września, bowiem tam Włókniarz przyjmował gratulacje po zwycięstwie nad Unią 49:29. Oto relacja z tych zawodów:
„49:29 pokonał Włókniarz w ostatnim meczu mistrzowskim leszczyńską Unię pieczętując tym samym swój tytuł drużynowego mistrza Polski. Mecz w Lesznie toczył się przy zdecydowanej przewadze częstochowian, którzy jeszcze raz potwierdzili, że tytuł dostał się w godne ręce...”
Aby dać możliwość częstochowskiej widowni podziękowania swoim ulubieńcom za uzyskany tytuł, klub zorganizował na zakończenie sezonu indywidualne mistrzostwa Częstochowy. Turniej miał także na celu zaprezentowanie młodych talentów. Mistrzem został - jakby inaczej - Stefan Kwoczała, a kolejne pozycje zajęli niemal wszyscy pozostali zawodnicy podstawowego składu. Chwilami próbowali nawiązać równorzędną walkę, młodzi adepci: Kurzak i Krupiński.

Końcowa tabela ekstraklasy - 1959
1 Włókniarz Częstochowa 14 26 + 301
2 Górnik Rybnik 14 24 + 232
3 Legia Warszawa 14 18 + 162
4 Polonia Bydgoszcz 14 17 - 11
5 Start Gniezno 14 11 - 130
6 Unia Leszno 14 8 - 93
7 Sparta Wrocław 14 6 - 253
8 Kolejarz Rawicz 14 2 - 208
W kolejnych rubrykach: mecze, punkty meczowe, punkty biegowe.

Drużynowi Mistrzowie Polski 1959. Od lewej: Stanisław Rurarz, Janicki - gospodarz toru, Zdzisław Jałowiecki, Tadeusz Tumiłowicz – II mechanik, Jan Stormowski – mechanik, Stefan Kwoczała, Jerzy Sroka – kier. Drużyny, klęczą: Bernard Kacperak, Julian Kuciak, Bronisław Idzikowski

Mistrzowie jeszcze raz: Stanisław Rurarz, Zdzisław Jałowiecki, Jan Stormowski – mechanik, Stefan Kwoczała, Jerzy Sroka – kier. Drużyny. W pierwszym rzędzie: Bernard Kacperak, Julian Kuciak, Bronisław Idzikowski, Tadeusz Chwilczyński

Punkty uzyskane przez poszczególnych zawodników w sezonie:
Stanisław Rurarz 156 11.14 2,44
Stefan Kwoczała 145,5 10,39 2,42
Bernard Kacperak 137 9,79 2,40
Bronisław Idzikowski 84 6,46 1,72
Zdzisław Jałowiecki 85,5 6,10 1,50
Julian Kuciak 64 4,92 1,47
Tadeusz Chwilczyński 23 2,88 1.33
Poszczególne kolumny oznaczają: punkty za cały sezon, średnia meczowa, średnia biegowa.

Waldemar Miechowski wystartował w jednym wyścigu (ze Startem Gniezno 26 lipca) uzyskując 1 punkt.

Marek Soczyk

Więcej zdjęć z tego okresu znajdziecie Państwo w naszej GALERII